bir haftadir yazi yokmus, oyle diyorlar; cunku buralarda internet kafeye gitmedik hic bir haftadir sili arjantin arasindayiz gezinip duruyoruz siradan bir sey olarak. Arjantine gelmeden evvel San pedro de Atacama ya atacama colunu gormeye gittik. bir gun boyunca bisiklet surduk ikimiz de kaba etlerimiz artik cokca agrimaya baslayinca anladik ki ucu bucagi yok bunun, oyle filmlerde gordugumuz duz collerden degil egimli dagli arada vadili collerden bu atacama. simdiye kadar kaldigimiz en guzel yerde kaldik o kasabada , kustuyu yorganlar vardi ya da onun gibi biseyler tertemiz carsaflar, guzel bir mutfak, sicacik bol su -evet colun ortasinda-, hamaklar olan bir avlusu vardi.

sonra bindik arjantin salta”ya geldik. burasi guzelce bir sehir duzenli genis rahat caddeler var ama arjantinde olmanin en belirgin ozelligi ise marketlerdeki reyonlarin dagilimi… yarisi et reyonu kasabin onunde en az 20 kisi oluyor surekli ben de durdum o 20den biri olarak dedim ki herhalde yavas yavas one gececegiz 3 dakika filan sonra kasaptaki adam bir numara soyledi arkadaki teyzelerden biri gitti en one megerse numara aliniyormus kasap icin. Yok artik! dedim ciktim kalabaliktan onceden paketlenmis etlerden aldik yarim kilo bifteklik et uzerinize afiyet 2bucuk lira tuttu. guzel pisiremedik ama olsun et nihayetinde daha deneyecegiz bunu:)

sadece bir saati olunca insanin internet icin, yazi yazmak yerine “canli canli” msnde konusmak geliyor icinden, bir suru video var esasinda ama yukleyebildigi kadar artik tunca ugrasiyor arkadaki bilgisayarda. ben sesli anlatmak istiyorum gezdigimiz yerleri yazmak cok uzun suruyor,

biz yazmasak da 2 gunde bir girip bakiyoruz yeni bir yorum var mi diye biz yazmayinca siz yazin bari bos kalmasin buralar.

arjantinde herkesin sepetinden en az 2 kilo et var, pazarlari acik en fazla 10 dukkan var, sieasta kavrami burada da var, sehirlerde en az 4 futbol stadi, en fazla 2 gezgin turk var.

sevgiler