sabahin sekizinde Puerto Madryn’de hava biraz isinsin da sahile gidip balina bekleyelim diye hostelde bir odamiz bile yokken duruyoruz. Odalar bosalacak ki temizlensin de bize de yer acilsin. PAtagonia’nin geri kalaninda oldugu gibi 2 3 katli binalarda bahceli evlerde yasiyor insanlar. Hava oyle soguk ki neden bahceleri var diye dusunmeden edemiyor turk insanlar. Arjantinin geleneksel yemek eglencesi her pazar mangal yapmak durum bu olunca bahce sart, keske turkiye’de de geleneksel olsaydi da her pazar ataydik kuzu sisleri, adanalari, kasap kofteleri mangala. -burada seslenisim; gezdigi yoreleri tam anlamiyla, yemegiyle, insaniyla tanimak yerine memleketinin guzelliklerini aklindan cikaramayanlara-

Patagonia’ya inerken cok soguk olacagini dusunmustuk hatta tunca bunun icin yeni, ruzgar gecirmeyen, sudan kardan etkilenmeyen bir mont aldi 4000 sili pesosuna (8 usd). Gercekten de kuru bir soguk var sehirlerde. Mendoza’da arkadasimiz Fernando demisti ki patagonia arjantin gibi degil goreceksiniz, zamaninda orada almanlar, isvicreliler yasamis-tam anlayamadik saniriz koloniler kurmuslar- sehirler de oralar gibi; gercekten de oyle ne salta ne mendoza’yla alakasi yok buralarin.

ben yazmayali Sili’den de gecti yolumuz. zaten koca bir cizgi gibi ulke biraz yana dogru acilmak istediginde arjantine gecmis oluyorsun. Valparaiso unesco dunya tarih mirasi cercevesinde korunan bir sehir gercekten ufak ve gzel bir yapilanmasi var, tepelere cikislari yokuslar yerine asansorlerle yapmayi tercih etmisler tabii ki para karsiliginda. Pablo Neruda’nin evine gittik gezdik, ufak bir adammis kendisi; banyosundaki ayna uzun gosteriyor insanlari. Evinin her yerinde bir suru avrupadan gelen, kendi aldigi , hediye gelen esyalar var. Diplomat olmasinin urunlerini sagda solda duvardaki taslardan yapilmis haritalarda goruyorsunuz. Ev 3 katli ve her kattan inanilmaz bir okyanus ve sehir manzarasi var. “bu ev benim olsa ben de yazardim” diyordur eminim giren her 5 insandan 4u.

sili’de 11 eylul salvador allende’nin oldurulme gunu, darbenin yildonumu 18 eylule kadar devam ediyor etkinlikler. Heryer sili bayraklari cocuklar bayrak gibi, sokaklarda hep bayrakcilar.  bu kadar milliyetcilik rahatsiz edici diye dusunuyoruz supermarkette bayrak renginde yol yapilmis balonlar arasindan yururken ama salta’da bir hafta boyunca her saat kiliseye giden yollarda durup dua eden koca bir kalabaligi hatirlayinca dindarlik mi milliyetcilik mi diyor eski pinar sasal tadinda suyumuz benedictino’yu aliyoruz standdan hem de 1dolardan az bir paraya.

Allende heykelinin fotorafini cekiyor herkes ama kimse onune gecip fotoraf cektirmiyor bizden baska. Acaba cektirilmiyor mu birlikte diye dusunup halka ic ice bir karakter olmasindan destek alip yaninda durup gulumsemeden cektiriyoruz hizlica resimleri. Milli tarih muzesi ucretsiz, koca muze, uzun yillara dayanan bir milli tarihleri olmasa da ispanyol inka karisimi tarihlerini cok guzel bir sekilde sergilemisler, adim adim anlatarak, seksenlere gelindiginde darbe politik hareketler geliyor yolun sonun bos beyaz bir camekan, icinde bir gozlugun tek cami cevcevesiyle, uzerinde siyah lekelerle: salvador allende’nin gozlugu.