Bugün 2 kasım salı. Hepimiz buralardayız. Buralarda hava soğuk ama güneşli. Perşembe günü sinemaya geçeceğiz. Bayram hikayeleri ile döneriz belki.

Patagonia’ya inerken cok soguk olacagini dusunmustuk hatta tunca bunun icin yeni, ruzgar gecirmeyen, sudan kardan etkilenmeyen bir mont aldi 4000 sili pesosuna (8 usd). Gercekten de kuru bir soguk var sehirlerde. Mendoza’da arkadasimiz Fernando demisti ki patagonia arjantin gibi degil goreceksiniz, zamaninda orada almanlar, isvicreliler yasamis-tam anlayamadik saniriz koloniler kurmuslar- sehirler de oralar gibi; gercekten de oyle ne salta ne mendoza’yla alakasi yok buralarin.

ben yazmayali Sili’den de gecti yolumuz. zaten koca bir cizgi gibi ulke biraz yana dogru acilmak istediginde arjantine gecmis oluyorsun. Valparaiso unesco dunya tarih mirasi cercevesinde korunan bir sehir gercekten ufak ve gzel bir yapilanmasi var, tepelere cikislari yokuslar yerine asansorlerle yapmayi tercih etmisler tabii ki para karsiliginda. Pablo Neruda’nin evine gittik gezdik, ufak bir adammis kendisi; banyosundaki ayna uzun gosteriyor insanlari. Evinin her yerinde bir suru avrupadan gelen, kendi aldigi , hediye gelen esyalar var. Diplomat olmasinin urunlerini sagda solda duvardaki taslardan yapilmis haritalarda goruyorsunuz. Ev 3 katli ve her kattan inanilmaz bir okyanus ve sehir manzarasi var. “bu ev benim olsa ben de yazardim” diyordur eminim giren her 5 insandan 4u.

sili’de 11 eylul salvador allende’nin oldurulme gunu, darbenin yildonumu 18 eylule kadar devam ediyor etkinlikler. Heryer sili bayraklari cocuklar bayrak gibi, sokaklarda hep bayrakcilar.  bu kadar milliyetcilik rahatsiz edici diye dusunuyoruz supermarkette bayrak renginde yol yapilmis balonlar arasindan yururken ama salta’da bir hafta boyunca her saat kiliseye giden yollarda durup dua eden koca bir kalabaligi hatirlayinca dindarlik mi milliyetcilik mi diyor eski pinar sasal tadinda suyumuz benedictino’yu aliyoruz standdan hem de 1dolardan az bir paraya.

Allende heykelinin fotorafini cekiyor herkes ama kimse onune gecip fotoraf cektirmiyor bizden baska. Acaba cektirilmiyor mu birlikte diye dusunup halka ic ice bir karakter olmasindan destek alip yaninda durup gulumsemeden cektiriyoruz hizlica resimleri. Milli tarih muzesi ucretsiz, koca muze, uzun yillara dayanan bir milli tarihleri olmasa da ispanyol inka karisimi tarihlerini cok guzel bir sekilde sergilemisler, adim adim anlatarak, seksenlere gelindiginde darbe politik hareketler geliyor yolun sonun bos beyaz bir camekan, icinde bir gozlugun tek cami cevcevesiyle, uzerinde siyah lekelerle: salvador allende’nin gozlugu.

Otobusle Barilocheye yaklasirken gorduklerimize inanmakta zorlandik. Duzenli temiz ruya gibi koyler, cok degisik bir mimari ve tepeleri karli Ant Daglari ile sut liman goller…

Burada gecirdigimiz uc gunde anladik ki biz Barilocheye gelinebilecek en iyi iki zamandan birinde gelmisiz. Ilki herhalde kar yagdigi zamandir, biraz soguk olur ama kaldigimiz hostelde somine vardi, sorun olmaz diye dusunuyorum. Ikincisi ise havanin isindigi yollarda ve parklarda karlarin eridigi gunesin daglarin tepesindeki karlara vurdugu bu zamanlar. Hatta geldigimiz ilk gun. Cunku gorduk ki her gecen gun karlar daha fazla eriyor ve golun buyusu bozuluyor.

Bariloche ye ilk yerlesimi Isvicreliler baslatmis. Sebep iklimi dogasi ve daglari kendilerininkine benziyormus. Madem aynisi neden memleketinden kalkip o kadar uzaga yerlesirsin anlamam, ayniysa git evinde otur. Ama bir yandan da iyi ki gelmisler diyorsunuz cunku meshur isvicre havasini burada neredeyse 5te biri fiyata cok rahat yasayabiliyorsunuz. Cikolatalar, karli tepeler, san bernard lar vs. vs.

bir takim resimleri picasaya yukleyebildik. yukleyemedigimiz resimler ve cok guzel videolar var. onlar da ne zaman olursa artik
yarin puerto madryn deyiz herkese selamlar.

Ete gelince. Et gercekten aradigimiz lezzeti verdi. Soframiz da guzeldi. Ama arjantinliler ilginc insanlar et ile ya sarap ya da toz meyve suyu iciyorlar. Uzundur boyle meyve suyu icmemistik iyi oldu.

Mendozanin saraplari meshur. Baglari ve sarap evlerini ziyaret ettik. Mevsimi olmadigi icin baglar kuruydu. Ama sarap evleri gorulesiydiler gorduk mutlu olduk. Ayrica bir de tatli cikolata ve likor fabrikasi gezdik. Bir cok sey tattik en begendigimizden bir sise aldik. Dondugumuzda istanbulda olan tum tanidiklara tattirmak niyetindeyiz.

Bugun hayvanat bahcesini ziyaret ettik. Mendozanin disinda koca bir park var. Icinde bir kac universite, bir stadyum, bir gol, piknik ve kosu alanlari, tenis kortlari vs barindiriyor. Bir de hayvanat bahcesi var. Herhalde hayatimiz boyunca bir daha goremeyecegimiz bir cok hayvan gorduk. Mendoza Belediyesine tesekkur ederiz.

bilgisayar kitleniyor zorlaniyor insan yazarken. daha sonrasi daha sonra…

neyse.

otobuse binip de colun arjantin tarafina gectigimizde bende bir rahatlama basliyor. sanki ikinci bir ulkeye gelmisin gibi. bu his ta ki salta nin en sik meydaninda bir lokantada yemek soyleyene kadar suruyor. arjantinin eti meshurmus. biz meshur olacak kismini henuz goremedik. yerler boyle eti. velhasil ikinci ucuncu ulkeyi geciyor da insan diyor ki olacak soyle zeytinyagli semiz otu, yaninda da bir bucuk iskender…

neyse.

salta guzel bir sehir. gezilebilecek her yeri iki kere gezdik. bu aksam ayrilma vakti. mendoza bizi bekler. belki daha da guneyi arjantin in. yollar ve havalar musade ederse. belki arada santiago.

burada hava gunduz sicak gece serince. fiyatlar paraguay ve bolivyaya gore pahali. turkiyeye gore ucuz. et cok ucuz. hep yemeklerden aciliyor soz.

neyse.

cikayim da biraz internet kafede oyun oynayayim. daha atari salonuna gidecegiz.

buene dia!

sonra bindik arjantin salta”ya geldik. burasi guzelce bir sehir duzenli genis rahat caddeler var ama arjantinde olmanin en belirgin ozelligi ise marketlerdeki reyonlarin dagilimi… yarisi et reyonu kasabin onunde en az 20 kisi oluyor surekli ben de durdum o 20den biri olarak dedim ki herhalde yavas yavas one gececegiz 3 dakika filan sonra kasaptaki adam bir numara soyledi arkadaki teyzelerden biri gitti en one megerse numara aliniyormus kasap icin. Yok artik! dedim ciktim kalabaliktan onceden paketlenmis etlerden aldik yarim kilo bifteklik et uzerinize afiyet 2bucuk lira tuttu. guzel pisiremedik ama olsun et nihayetinde daha deneyecegiz bunu:)

sadece bir saati olunca insanin internet icin, yazi yazmak yerine “canli canli” msnde konusmak geliyor icinden, bir suru video var esasinda ama yukleyebildigi kadar artik tunca ugrasiyor arkadaki bilgisayarda. ben sesli anlatmak istiyorum gezdigimiz yerleri yazmak cok uzun suruyor,

biz yazmasak da 2 gunde bir girip bakiyoruz yeni bir yorum var mi diye biz yazmayinca siz yazin bari bos kalmasin buralar.

arjantinde herkesin sepetinden en az 2 kilo et var, pazarlari acik en fazla 10 dukkan var, sieasta kavrami burada da var, sehirlerde en az 4 futbol stadi, en fazla 2 gezgin turk var.

sevgiler

fotograflar ise agustosta kis albumunde.

ben de belirteyim istedim.